Don’t waste your time not loving.
ฉันเคยบอกเพื่อนคนหนึ่งในโลกไซเบอร์ไปอย่างนั้น เพื่อนคนนี้เป็นสาวฝรั่งที่เชื่อมั่นในความรักของพระเจ้าอย่างเหลือแสน แม้เคยเจอกันเพียงผ่านใยแก้วนำแสง ฉันก็รู้สึกได้ว่าเธอเป็นสาวช่างอ่อนไหวและมีความรักมากมายอยู่ในตัว
เราพูดกันถึงโลกวันนี้ที่มีแต่ความหยาบกระด้าง ความละเอียดอ่อนในจิตใจหายไป เรามีแต่คนเกลียดกัน ทะเลาะกัน ทำร้ายกันทั้งทางกาย วาจาและจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นประเทศของเธอหรือของฉัน ก็ดูจะไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก
ช่างเป็นการใช้เวลาที่ไม่สร้างสรรค์เอาเสียเลย
ฉันเคยดูซีรี่ส์เรื่อง House ถึงไม่ใช่แฟนประจำ แต่เมื่อไหร่ที่เห็นคุณหมอตาสีฟ้าจอมกวนปรากฏตัวในจอ ก็อดจะติดตามดูไม่ได้ ในละครตอนนั้นมีตัวละครตัวหนึ่งตาย แล้วไปปรากฏในฝันแฟนตาซีของคุณหมอเฮ้าส์ ตัวละครตัวนี้ออกปากให้อภัยคนที่ทำให้เธอตายก่อนจะสิ้นลม เธอนั่งคุยกับคุณหมอเฮ้าส์ลแล้วบอกว่าที่ทำอย่างนั้นเพราะไม่อยากตายไปพร้อมกับความโกรธและเกลียด เธอกึ่งๆ ถามหมอเฮ้าส์ (และคนดู) ว่า What is the last thing you want to feel?
ประโยคนี้ทำให้ฉันคิดมากไปหลายวัน นั่นสินะ ก่อนหมดลมหายใจสุดท้าย คุณอยากคิดอะไร? รู้สึกอะไร? ควรจะเป็นความคิดดีๆ ความรู้สึกดีๆ อย่างความรัก ความสงบ หรือเป็นความโกรธ เกลียดและเจ็บปวด?
แล้วฉันก็ค่อยๆ มองเห็นว่าตัวเองมีความโกรธมากเกินไป ไม่พอใจมากเกินไป สนใจแต่จะ "ไม่รัก" คนนี้คนนั้นหรือสิ่งนี้สิ่งนั้น แทนที่จะมองหาที่เราอยากจะรัก หรือพอใจกับสิ่งที่มีอยู่ แล้วบอกตัวเองว่าแม้มีน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีเลย
ท่ามกลางความหยาบและดิบเถื่อนในสังคม ฉันเริ่มมองหาสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันที่ทำให้หัวใจของเราอ่อนโยนลง มันไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย หลายสิ่งนั้นเราแทบไม่เคยสังเกต (เพราะมัวแต่สนใจตัวเอง) บางทีก็เป็นแค่รอยยิ้มซื่อๆ ของกระเป๋ารถเมล์เมื่อเราให้เศษเหรียญที่เธอต้องการ หรือคนขับรถสองแถวใจดีที่หยิบยื่นหนังสือพิมพ์เก่าๆ ให้ผู้โดยสารเมื่อต้องลงรถยามฝนตก
บางครั้งก็เป็นแม่บ้านที่ทำงานไปด้วย ร้องเพลงคริสต์มาสอย่างร่าเริงไปด้วยในห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง คนขับแท็กซี่สุดเท่ที่แสนสุภาพและใจดี หรือเด็กนักเรียนตัวป้อมที่พนมมือไหว้อย่งน่ารักเมื่อเราลุกให้นั่ง
ยังมีคนที่บ้านที่กุลีกุจอทำกับข้าวของโปรดให้เรากิน เป็นห่วงเป็นใยเมื่อเราไม่สบาย หัวเราะเรื่องตลกที่เราเล่าให้ฟังและไม่สบายใจเมื่อเห็นเราหงุดหงิด
สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันยิ้มได้และมองเห็นว่าโลกก็ยังไม่เลวร้ายจนเกินไปนัก และยังมีความหวังสำหรับการให้และรับความรักอยู่เสมอ
ปีใหม่แล้วนะคะ อย่ามัวเสียเวลากับการเกลียดชังอยู่เลย.
