ทำไมต้องฉีกทุเรียน?
ข่าวในหน้าบันเทิงของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งผ่านตาไป เนื้อหาพูดถึงเบื้องหลังการถ่ายทำมิวสิควิดีโอเพลงใหม่จากอัลบั้มใหม่ของมาช่าในทำนองว่า นักร้องสาวเปลี่ยนลุคใหม่เปรี้ยวจี๊ดและเซ็กซี่ พร้อมด้วยท่าเต้นยั่วยวน มีทีเด็ดอยู่ที่ท่า "ฉีกทุเรียน" แถมยังบอกว่าเป็นทุเรียนผลใหญ่เสียด้วย
ฉันอ่านแล้วสะดุ้ง รีบพลิกดูหนังสือพิมพ์ที่ถืออยู่ เพราะนึกว่าไปหยิบหนังสือประเภทเม้าดารา เน้นถ่ายนม ถ่ายก้น ถ่ายขนจั๊กกะแร้คนดังเป็นหลักมาอ่าน เอ…ก็ไม่ใช่นี่หว่า แม้จะเป็นหนังสือพิมพ์หัวสีที่ชาวบ้านชอบอ่าน (ฉันก็ชอบ) แต่มันก็คือหนังสือพิมพ์ธรรมดาๆ ที่เสนอข่าวหลายประเภททั่วๆ ไป ซึ่งฉันไม่เคยนึก ไม่เคยฝันเลยว่าจะกล้าใช้คำที่เป็นภาษาปากระดับล่างขนาดนี้ได้
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตัดสินใจเลือกใช้คำนี้ในการเขียนข่าว แต่ไม่ว่าจะเป็นพีอาร์ที่ส่งข่าวประชาสัมพันธ์ไปตามสื่อต่างๆ หรือเป็นตัวนักข่าวเอง ก็ต้องบอกว่าเป็นรสนิยมที่แย่มาก แล้วอย่ามาอ้างว่าไม่รู้ว่าความหายแฝงของวลีนี้คืออะไร ซึ่งฉันคิดว่าก็เพราะไอ้ความหมายแฝงนี่แหละ ถึงได้นำวลีนี้มาใช้กับท่าเต้นเจ้าปัญหานั่น ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับการย่อตัวลงไปจนเกือบๆ จะเป็นการนั่ง แล้วก็มีการฉีกต้นขาออกจากกัน เป็นท่าที่เราเห็นบ่อยในมิวสิควิดีโอเพลงฝรั่งที่ขายความเซ็กซี่ของนักร้องหรือแดนเซอร์
ข่าวนี้เป็นตัวอย่างที่ดีที่ทำให้เห็นถึงปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งของคนเขียนหนังสือสมัยนี้ นอกจากรสนิยมจะไม่ค่อยดีแล้ว ยังแยก "ชั้น" ของคำไม่ออก หลายครั้งที่เขาหรือเธอไม่รู้ว่าควรจะใช้คำอย่างไรจึงจะเหมาะสม ดูไม่ "ต่ำ" หรือ "ถ่อย" จนเกินงาม
แล้วอย่ามาบอกเลยว่า ทีหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ขายข่าวคาวของดาราเขาก็ใช้กันเยอะแยะ ไม่เห็นมีใครด่า (แน่ใจ?) ฉันว่ามันคนละอย่างกัน เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันหยิบหนังสือแบบนั้น ฉันก็ต้องรู้ว่าจะเจอข้อเขียนแบบไหน ใช้ถ้อยคำบ่งบอกรสนิยมและสติปัญญาประมาณใด
ฉันไม่ได้ซีเรียสขนาดเขียนคำหยาบระดับอ่อนๆ ลงหนังสือไม่ได้ ตราบเท่าที่มันมีบริบทที่เหมาะสมหรือมีความจำเป็น เช่น เป็นบทสนทนาของตัวละคร หรือเป็นการยกหรืออ้างคำพูดที่เกิดขึ้นจริง พอให้นึกภาพสถานการณ์ออก และฉันก็พอจะเข้าใจ ว่าในหน้าบันเทิง มันก็ต้องทำให้หวือหวามีสีสัน แต่ต้องไม่ลืมภาพรวมของหนังสือตัวเองด้วย
อีกอย่างก็คือ คนเขาก็ต้องจ่ายสตางค์ซื้อหาหนังสือของคุณเพื่อมาอ่าน ซึ่งไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบให้มีถ้อยคำไร้ความสุนทรีย์มาปรากฏต่อสายตาและสมองของเขาโดยไม่ทันตั้งตัวและไม่มีเหตุอันควร
เพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งของฉันพูดประชดว่า ก็ลงถ้าเขียนได้ขนาดนั้น ทำไมไม่เขียนไปเสียเลยล่ะว่า ท่าเต้น "แหวก-อย(สัตว์น้ำชนิดหนึ่งมีเปลือกแข็งหุ้ม ไม่มีกระดูกสันหลัง)" จะได้ถ่อยเถื่อนสะใจกันไปข้างนึง
ส่วนฉันคิดในใจว่า ถ้าวันไหน สื่อสิ่งพิมพ์บ้านเราเขียนหนังสืออย่างนี้กันหมด ฉันคงต้องขอไปอ่านหนังสือภาษาอื่นดีกว่า
