รถติดทำให้คนโง่
งานหนัก งาน(โคตร)ด่วน เพิ่งจะผ่านไป ว่าที่จริงก็ยังมีงานต้องทำอีก แต่ยังไม่ถึงกำหนดส่ง เรียกว่ายัง "รอ" ได้ ฉันจึงพอมีเวลาได้พักหายใจกับเขาบ้าง
แต่อีกไม่นาน ชีวิตก็คงกลับต้องเข้าสู่วงจรอุบาทว์อีกครั้ง ความจริงแล้ว ไม่ใช่งานหรอกที่ทำให้ฉันรู้สึกว่ามันเป็นวงจรอุบาทว์ แต่เป็นเพราะการเดินทางที่น่าเหนื่อยด้วยรถขนส่งมวลชนและสภาพการจราจรที่ติดขัดแบบไม่เลือกเวลาเลย
เมื่อก่อน ฉันเคยคิดว่าชีวิตคนทำงานหนังสือนี้แสนสบาย ด้วยเวลาทำงานที่ยืดหยุ่นกว่าคนอื่น ไม่จำเป็นต้องเผชิญรถติดในชั่วโมงเร่งด่วน ยิ่งพอออกมาเป็นฟรีแลนซ์ ยิ่งสบายใหญ่
เมื่อก่อน กรุงเทพฯ มีช่วงรถติดมากๆ เป็นเวลาที่แน่นอน ฉันจำได้ว่า ถ้าออกจากบ้านหลังแปดโมงเช้าไปแล้ว รถเมล์จะว่างมาก ถนนก็โล่ง ทำให้การเดินทางไปไหนๆ ไม่ทุกข์ยากจนเกินไป
แต่ตอนนี้ ไม่ใช่
เวลากว่าสิบวันที่ผ่านมา ฉันนั่งแท็กซี่ไปทำงานเกือบทุกวันเพราะเหนื่อย อากาศร้อนมากและต้องการ "ซื้อเวลา" เพราะฉันมักจะตื่นสาย เหตุที่ตื่นสาย ก็เพราะเข้านอนดึกมาก(เช้า) เหตุที่นอนดึกมาก ก็เพราะกลับถึงบ้านดึก และเหตุที่กลับถึงบ้านดึก ก็เพราะรถติด
แต่ละวัน ฉันออกจากบ้านในเวลาที่แตกต่างกัน เก้าโมงบ้าง สิบโมงบ้าง บางวันก็สิบเอ็ดโมงด้วยซ้ำ โดยใช้เส้นทางเดียวกัน
แต่ไม่ว่าจะออกจากบ้านเวลาไหน ก็ต้องเจอรถติดทุกครั้ง ติดจนฉันงงไปหมด กรุงเทพฯ กลายเป็นเมืองรถติดตลอดเวลาเสียแล้ว…กระทั่งวันเสาร์ที่ผ่านมา ซึ่งฉันต้องเข้าไปออฟฟิศเพื่อทำงานด่วน รถก็ยังติด…เหมือนเดิม (หรือยิ่งกว่าเดิม)
แล้วฉันก็คิดว่า ปัญหารถติดนี้ มีส่วนอย่างมาก ในการทำให้คนกรุงเทพฯ โง่ เพราะมันบั่นทอนคุณภาพชีวิตได้อย่างร้ายกาจ
ลองนึกถึงสภาพคนทำงานทั่วไปที่ยังไม่มีปัญญาซื้อรถขับ ต้องอาศัยรถเมล์หรือรถมวลชนอื่นๆ ลองนึกถึงสภาพที่เราต้องตาลีตาเหลือกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด(เพื่อหนีรถติด) และสภาพการลากสังขารกลับบ้านในตอนค่ำ (ท่ามกลางรถติด) ยังไม่นับรวมสภาพรถเมล์แน่นๆ บางคันก็ขับได้บัดซบ (ขอโทษ) อากาศร้อน…
หากไม่นับรวมวันหยุดและเวลานอน เรามีเวลาอยู่กับบ้านน้อยเหลือเกิน
แล้วส่วนหนึ่งของเวลาเหล่านั้น ซึ่งเราควรได้นำมาใช้เพื่อตัวเองและครอบครัวอย่างมีคุณภาพ ก็ต้องหมดไปกับงานบ้านงานครัวและงานจิปาถะอื่นๆ
หลังจากนั้น เราก็เหลือเวลาน้อยนิดเหลือเกินที่จะได้ผ่อนคลาย หาความบันเทิงใส่ตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีเวลาหาความรู้ใส่สมองเพิ่มเติมหรือไม่ และกว่าจะถึงเวลานั้น ส่วนใหญ่เราก็เหนื่อยกันจนหมดแรงเสียแล้ว
ทุกวันนี้ ถ้าไม่เพราะฉันมีนิสัยเสียๆ คือชอบกินข้าวไปด้วย อ่านหนังสือไปด้วย หรือหากฉันไม่ได้หนีบหนังสือติดกระเป๋าไปด้วยตลอดเวลา หรือพยายามเจียดเวลาก่อนนอนสักสิบนาทีเพื่ออ่านหนังสือ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้อ่านหนังสือตอนไหน
พอจะมองเห็นไหมคะ ว่ารถติดทำให้คนกรุงเทพฯ โง่ลงได้อย่างไร?
ปล. รูปรถข้างบนไม่ค่อยเกี่ยวเท่าไหร่ เอ๊ะ หรือว่าเกี่ยว? ฉันว่า ถ้าเราขับรถคันเล็กแค่นี้กันทุกคน รถอาจจะติดน้อยลงก็ได้นะ
