คนสนิทที่ไม่คุ้นเคย
ฉันว่ามิคกี้เม้าส์ตัวนี้ดูแปลกดี
แรกเห็น "เครื่องแบบ" ก็ว่าน่าจะใช่พี่มิคกี้
แต่ไหงหน้าพี่เค้าออกตี๋ๆ ชอบกล
แม้ว่าตาจะไม่ตี่เลย
หรือฉันอาจจะคิดไปเอง
เพราะรู้ว่ามิคกี้ตัวนี้เมด อิน ไชน่า
ช่างเถอะ…
ประเด็นก็คือพี่เค้าดูไม่เหมือนมิคกี้เม้าส์
แต่ก็เป็นมิคกี้เม้าส์
นั่นคือมีทั้งความใช่และไม่ใช่อยู่ในตัว
ทำให้ผู้ดูอย่างฉันเกิดความไม่แน่ใจ
เหมือนความรู้สึกเวลาได้พบเจอ
ใครบางคนที่เราเคยสนิทสนมด้วย
หากเมื่อเวลาผ่านไปเนิ่นนาน
กลับมาเจอกันอีกที
ก็เกิดความลังเล
ว่าเรายังสนิทกันอยู่ไหม?
หรือกลายเป็นคนไม่เคยคุ้นกันเสียแล้ว
(แถกไปจนได้ซิเอ้า)
tweatypup©2007
พี่จ๋า ชอบไอ้ตัวนี้อ่ะพี่
มันดูผ่าเหล่า นอกคอ แหกสปีชี่ส์ดี
ตอนนี้เรื่องงานยังปกติสุข
บก. ใหม่ ดูจะสร้างมิตรได้ง่าย
แต่ในการทำงานยังไม่รู้ว่าเขาดุมากไหม
อ่า อ้อมไม่ชอบคนดุ แต่ชอบแบบเข้าหาได้ สอนกันได้
เหมือนพี่จ๋าไง (อ่า อันนี้พูดจริงๆ)
ส่วนเรืองสุขภาพจิตใจ แย่อ่ะพี่
พักนี้ จิตตก หดหู่ และดูเหมือนคนไม่มีความรัก
พี่จ๋า พอจะแนะนำหนุ่มๆ โพไฟล์ดีๆ มาเยียวยาให้สักคนได้ไหมพี่
Comment by ตินกานต์ — February 4, 2007 @ 2:28 pm
เจ้าหนูตัวนี้ จู่ๆ วันหนึ่ง เจ้าสหายคนเถื่อนของพี่ก็ยื่นมาให้ ไม่รู้นึกยังไงของมันเหมือนกัน แต่ให้มาก็เอาอ่ะ
ถ้าอ้อมเจอพี่เมื่อก่อน คงเกลียดกัน เพราะพี่ดุฉิบหายเลย พูดจริงๆ ไม่เชื่อลองไปถามลูกน้องเก่าดูได้ ดุขนาดเจ้านายยังกลัวเลยก็แล้วกันน่ะ
ใครๆ ก็ไม่ชอบคนดุหรอก น้องเอ๊ย แต่ถ้าต้องเจอ ก็คิดเสียว่า เขาคือบทเรียนบทหนึ่งของเรา อีกไม่นานเราก็คงสอบผ่าน และเปิดไปเรียนหน้าอื่น…นะ
จิตใจหดหู่ ต้องดูว่าเป็นเพราะอะไร ถ้าไม่มีเรื่องเศร้า มันอาจจะเป็นเพราะฮอร์โมนในตัวเราไม่สมดุล อันนี้ก็พูดจริง มันเกิดขึ้นได้ พี่ยังเคยเป็น อยู่ดีๆ ก็เศร้าและโกรธคนทั้งโลกแบบไม่มีเหตุผล
บางทีก็เป็นเพราะเราเครียด แต่ไม่รู้ตัว ถ้าเป็นอย่างนี้ อย่าอยู่คนเดียวนะ ออกไปข้างนอก ไปหาแสงแดด ไปหาสีเขียวๆ ดู บ้าง คือถ้าอ้อมรวย พี่คงบอกให้หนูบำบัดจิตด้วยการชอปปิ้ง ชอปกระหน่ำ…ได้ผลดีมาก
ให้แนะนำหนุ่มๆ โหย มาถามอะไรแถวนี้ ถ้ามีหนุ่มดีๆ คิดว่าจะเหลือถึงหนูเหรอ? (ฮา)
Comment by tweatypup — February 4, 2007 @ 6:30 pm
พี่จ๋า ขอบคุณนะพี่ ที่ไม่ดุอ้อม
และขอบคุณที่พี่สอนอะไรอ้อมมากมาย
ส่วนจิตตกน่ะ อาจมีเหตุมาจากที่พี่ว่าจริงๆ
ฮอร์โมนในร่างกายไม่สมดุล
หรือเพราะอ้อมกำลังจะเป็นสาวเต็มตัวแล้ว
เปล่งปลั่งขึ้นทุกที ก็จะอายุ 24 แล้วนี่นะ ^ ^
Comment by ตินกานต์ — February 5, 2007 @ 3:00 am
ขอบคุณพี่จ๋าที่โทรมาคุยกับอ้อมยาวเหยียด…(ย้ำว่าพี่จ๋าโทร) เกรงใจอ่ะค่ะ
อิอิ..
ว่ากันด้วยเรื่องคนสนิทและจิตหดหู่อ่ะหรือ?
ส่วนอ้อมเนี่ย ที่เป็นบ่อยคืออยากตะโกนก้องบอกพวกมันว่า “อย่ามายุ่งกะช้านนน…”
มีบางคนที่อ้อมสนิท (เอิ่ม..เรียกว่าเขาสนิทกับอ้อมดีกว่า อ้อมไม่แน่ใจตัวเองว่าให้ความสนิทเขาไปหรือยัง –!) มักจะเสนอตัวว่ารู้จัก ว่าเข้าใจ รู้ว่าอ้อมชอบอะไร ไม่ชอบอะไรเป็นนักหนา คุยด้วยแล้วหงุดหงิดหัวใจ เพราะไม่ว่าจะเริ่มคุยเรื่องอะไร มันก็จะต้องพูดว่า “อ๋อ…เธออย่างงั้น เธออย่างงี้ละสิ”
บางทีอ้อมก็เลยขอเหงา.. ขออยู่คนเดียว (มั่งเหอะ)
พยายามทำเหงา ทำเศร้าเรื่อยๆ ไม่งั้นอาจลืมตัวตนไปกับสิ่งที่คนอื่นบอกว่าเราเป็น
แต่เหงาๆ บ้างก็ดีนะคะ…
มันจะหนาวมากกว่าคนอื่น ทำให้อยากซุกตัวในผ้าห่มนานกว่าคนอื่นๆ
มันจะเศร้ากว่าคนอื่น ทำให้ฟังเพลงเศร้าแล้วน้ำตาสวยกว่าคนอื่นๆ
มันจะหยุดเคลื่อนไหว และสงบนิ่งกว่าคนอื่น เพราะขวัญและกำลังใจมันอ่อนแอและเปราะบางกว่าคนอื่นๆ
มันจะเข้าใจตัวเองได้มากกว่าคนอื่น เพราะเราได้อยู่กับตัวเองมากกว่าคนอื่นๆ
-สุขสันต์วันเหงานะคะ-
Comment by อ้อม — February 7, 2007 @ 6:43 am
ถึงเจ้าอ้อมคนโต…เหงาบ้างก็ดี เห็นด้วย แต่เหงามากก็ไม่ดีเหมือนกัน บางทีคนเราเหงาจริงหรือแกล้งเหงา ก็แยกไม่ค่อยออกนะ แต่พี่ขอบอกว่า ความเหงาแท้จริง แบบ loneliness อ่ะนะ ไม่หนุกเลย โคตรเศร้าเลย แล้วก็ไม่จำเป็นต้องอกหักมาก่อนด้วย เฮ่อ…
ถึงเจ้าอ้อมคนเล็ก
เรื่องที่ขอ ทำให้แล้ว
Comment by tweatypup — February 8, 2007 @ 8:28 am