ในบางเวลา ฉันชอบความห่วงใยมากกว่า…
มีคนส่งมอบของฝากมาให้ เป็นแค่ของเล็กน้อย ราคาค่างวดไม่มากมาย แต่เรียกรอยยิ้มได้อย่างเหลือเชื่อ
ฉันดีใจ-แน่นอน
แต่ความดีใจที่ได้ของ ยังไม่เท่าความดีใจที่มีใครคนหนึ่งคิดถึงเรา
แม้ในเวลาที่เราไม่ได้อยู่กับเขา
บางเวลา ฉันก็ชอบความรู้สึกห่วงใยกัน ใส่ใจกัน
มากยิ่งกว่าความรักใคร่ใหลหลง
บางเวลา ฉันก็คิดว่า ความห่วงใยคืออีกรูปแบบหนึ่งของความรัก
หรือเป็นปัจจัยหนึ่งของสิ่งนั้น
ระหว่างมนุษย์ด้วยกัน มีความรักหลายรูปแบบ คุณว่าไหม?
ความรักของพ่อ-แม่-ลูก ของพี่-น้อง ของเพื่อนกับเพื่อน ครูกับลูกศิษย์ เจ้านายกับลูกน้อง เจ้าของกับสัตว์เลี้ยง ฯลฯ
รู้สึกดีใช่ไหมที่มีใครสักคนคอยดูแล
หรือว่าเป็นห่วง
หรือว่าคิดถึง
หรือว่าแค่นึกถึง
tweatypup©2007
แผ่นดินไหวข้างล่าง สะเทือถึงอ้อมที่อยู่ข้างบนเลยค่ะ!!!
ได้ข่าวว่า บ.ก.ใหม่ที่จะมาดู front ก็ต้องดู pocket book ด้วย
ได้ข่าวแล้วนึกถึงพี่จ๋าทันที อยากเล่าให้ฟัง…อิอิ อย่างนี้เรียกว่า ความคิดถึง ได้ไหมคะเนี่ย 555
Comment by อ้อม — January 30, 2007 @ 7:45 am
คิดถึงอยากเม้าอ่ะดิ
แล้วยังไงเนี่ย ซินดี้ต้องไปดูอ้อมด้วย? หรือว่าเขาจะเอาคนใหม่มานั่งขี่คอซินดี้อีกที?
ปล. แวะไปดูบล็อกอ้อมบ่อยๆ นะ แต่ไม่ได้เม้นท์เพราะขี้เกียจ sign in
Comment by tweatypup — January 31, 2007 @ 4:06 pm
ตอนนี้พี่อ้อมกะลังมึนๆอยู่ในห้องบก.คนใหม่พี่
น้องอ้อมเลยต้องมาส่งข่าวแทน
พวกเราได้พบบก.ใหม่แล้ว
และได้ร่วมรับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน
เพื่อละลายพฤติกรรมแล้ว
ไม่รู้ว่ายังไงต่อไป เดี๋ยวก็รู้
Comment by ตินกานต์ — February 1, 2007 @ 9:14 am
อ้าว ตกลงว่า บก.ไม่ใช่ซินดี้แล้วหรือ?
เอาเถอะ จะเป็นใครก็ช่าง เราก็ทำงานของเราไปนั่นแหละ ถ้ายังมีความสุขที่จะอยู่ตรงนั้น ก็อยู่ตรงนั้น
ถ้าไม่มี ก็หาที่อยู่ใหม่ เท่านั้นเอง…ไม่ยาก อายุยังน้อยๆ กัน ยังหาบ้านใหม่ได้อีกหลายหลัง สะสมวิทยายุทธการเขียนหนังสือไว้เยอะๆ ทีนี้ ก็ไม่ต้องกลัวแล้ว
Comment by tweatypup — February 2, 2007 @ 6:36 pm