ป่วยปีใหม่
สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ใครๆ ก็เตรียมฉลองปีใหม่ แต่ฉันเจอหวัดเล่นงานไปแบบเต็มๆ หนำซ้ำเป็นหวัดแบบที่ฉันเกลียดที่สุด ซึ่งก็คือหวัดลงคอ ดังนั้น ในช่วงเวลา 2-3 วันที่คนอื่นๆ ได้หยุดฉลอง จึงมีเพียงเสียงของฉันที่แอบหนีไปเที่ยวปีใหม่ ปล่อยให้เจ้าของนั่งๆ นอนๆ ไอค้อกแค้กทั้งวันทั้งคืน
สองคืนที่ผ่านมา ฉันไอจนเหนื่อย แสบคอไปหมด แล้วก็เลยพาลนอนไม่หลับ ยามกลางวัน ฉันจึงมีสภาพเหมือนซอมบี้ มึนหัวทั้งวัน คิดอะไรไม่ค่อยออก ทำได้แต่งานที่ไม่ต้องใช้สมองมากอย่างการปัดกวาดเช็ดถูเท่านั้น
ความจริงแล้ว เหตุหนึ่งที่ฉันต้องป่วยจนน่าสังเวชนี้คือความประมาทของตัวเอง เพราะเริ่มป่วยในวันที่ห้างร้านใกล้บ้านเริ่มหยุด รวมทั้งคลินิกหมอเจ้าประจำ จึงทำให้เกิดความเกียจคร้านที่จะถ่อสังขารไปโรงพยาบาล ประกอบกับความคิดผิดมหันต์ที่นึกว่ายาแก้อักเสบเม็ดละไม่กี่บาทและวิตามินซีเม็ดใหญ่บึ้มคง “เอาอยู่” จึงกลายเป็นว่าฉันนี่แหละที่โดนหวัดเล่นงานซะอยู่หมัด นอนน็อกอยู่กลางเวที
คนที่บ้านนึกว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก เนื่องจากยังเห็นว่านั่ง นอน ยืนได้เป็นอันดี แถมยังกินเอาๆ ได้ครบสามมื้อ ฉันเองก็เป็นมนุษย์ปากหนัก ที่จะให้ร้องอ้อน โอดครวญนั้น ทำไม่ค่อยถนัด ความจริงแล้วก็อยากลองทำเหมือนกัน แต่นึกภาพแล้วคงไม่น่าดูเท่าไหร่ เลยงดเว้นไป…และด้วยประการทั้งหมดนั้น จึงไม่มีใคร แม้กระทั่งตัวเอง คิดว่าฉันต้องการให้ใครสักคนช่วยพาไปหาหมอ (สม)
กินยาจนหมดบ้าน อาการก็ไม่ดีขึ้น ไข้หายไป แต่อาการไอไม่ยอมลาจาก อมยาตั้งแต่รุ่นสมุนไพรรสนุ่มไปจนถึงรุ่นแรงฤทธิ์ รสชาติบาดคออย่าง “เพื่อนชาวประมง” ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ยังคงต้องโก่งคอไอจนน่าโมโห(ที่มันไอไม่เลิก) คนกระแดะอยากเป็น Tough Girl อย่างฉัน จึงต้องตะเกียกตะกายไปร้านหมอด้วยตัวเองในวันนี้ ซึ่งเป็นวันที่ใครๆ ก็เปิดร้านรับปีใหม่ จึงมั่นใจได้ว่าจะไม่มีการไปยืนเหวออยู่หน้าประตูที่ปิดล็อกของคลินิกคุณหมอ
เดินกลับบ้านพร้อมยาถุงโต แต่ฉันก็ใจชื้นขึ้น หวังว่ายาจะช่วยให้ฉันหายป่วยไวๆ เพราะยังมีอะไรต่อมิอะไรที่ต้องทำให้เสร็จอีกเยอะแยะ แต่ก็หนักใจในเวลาเดียวกัน เพราะใกล้ถึงกำหนดส่งงานหลายชิ้น คิดแล้วเหมือนกับว่า ชะตากรรมก่อนสิ้นปี-การต้องทำงานไปป่วยไป-ของเจ้าอ้อม ตินกานต์ถูกส่งผ่านมาให้ฉัน
พูดอย่างนี้ อย่าคิดว่าเป็นการกล่าวหาว่าน้องเอาความซวยมาให้ เปล่าเลย แค่อยากบอกว่า ตอนที่น้องป่วยนั้น ทุกข์ของเธอเป็นอย่างไร ฉันได้รู้ซึ้งแล้ว เท่านั้นเอง
อโรคยา ปรมลาภา-ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ
จริงแท้แน่เทียว.
Tweatypup©2007
พี่จ๋า
บางทีมันอาจติดกันผ่านคอมฯได้นะ
หนุ่มคลีโอ เขาก็ไม่สบายหลังจากอ้อมไม่สบายได้แป๊ปเดียว
พี่อีกคนก็เป็น แล้วยังพี่จ๋าอีก
ซึ่งทุกคน พูดคุยกับอ้อมผ่านหน้าจอคอมทั้งนั้น
เมื่อไรอ้อมรวย หวังว่าคงติดกันได้บ้าง
จะได้รวยกันถ้วยหน้า
หายวันหายคืนนะพี่
ตอนนี้ อ้อมกำลัง…
มีหลายเหตุผลที่คนเราอยากดูแลตัวเอง
แต่อ้อม มีเหตุผลเดียว
5555 งงอ่ะดิ่พี่
ไม่ต้องงงหรอก มันเป็นเรื่องที่ควรเข้าใจแค่คนเดียว
ทำงานนะพี่ งานมันหลอนแล้ว
(งานไม่เสร็จ อดไปปาย)
Comment by ตินกานต์ — January 5, 2007 @ 9:37 am
พี่จ๋า..หายหรือยังคะ?
หายหน้าไปเที่ยวปายมา..ปายสนุกมาก
ไปเยี่ยมพี่ก๋ำที่ร้านมิตรไทยมาแล้ว แถมยังยื่นเงินค่าโปสการ์ด, แมกเนต, และอื่นๆ อีกมากมายที่ไปแย่งซื้อมาได้ให้กับมืออีกด้วย (คิดว่าเป็นพี่ก๋ำนะคะ..ยืนยิ้มเป็นจุดศูนย์กลางอยู่ในร้านที่อัดแน่นไปด้วยคนกรุงเทพฯ เหมือนอยู่ข้างกะบะ sale!!! เอ..แต่ว่าพี่ก๋ำเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายง่ะ..อิอิ)
ไม่ได้แสดงตัวหรอกนะคะ เพราะลูกค้าเบียดเสียดกันแน่นร้าน ยื่นเงินให้ และแอบมองหน้าจากที่ไกลๆ อมยิ้มตอบนิดหน่อยก็ชิ่งไปหาอะไรอุ่นๆ ดื่มและฟังแจ๊สเล่นสดที่ร้านนิทรรศการ..แถวนั้น (จำชื่อร้านไม่ได้น่ะค่ะ เป็นร้านสีขาวที่มีนิทรรศการภาพถ่ายแสดงอยู่ พลพรรคเลยตกลงใจเรียกชื่อนั้นกันหมด)
ปายค่อยมาหนาวเอาวันเคาน์ดาวน์ ทำให้คนที่หลงใหลจนดั้นด้นไปหาได้เย็นกายสมใจ ถึงไม่ค่อยสมอารมณ์กับกองทัพคนกรุง และชาวเมืองที่เปลี่ยนวิถีตัวเองไปตามกระแสเมืองท่องเที่ยวสักเท่าไหร่ แต่กาแฟขมและน้ำสมุนไพรอุ่นก็ทำให้สายตาเปลี่ยนไปมองปายน่ารักน่าใคร่เช่นเดิม คิดซะว่า อย่างน้อยเธอก็มีคนรักคนหลงมากมาย มาเยี่ยมเยียนในวันเริ่มต้นแห่งปี ให้เธอคลายเหงาและคลายเศร้าจากเรื่องต่างๆ ที่ประสบตลอดปีที่ผ่านมา
อ้อมเองก็ตั้งใจว่าจะคอยเฝ้าดูเธออยู่ต่อไป ไม่ว่าปายจะหนาวหรือร้อน หรือต้องเผชิญกับอะไรก็ตาม… และเมื่อวันสิ้นสุดแห่งปีมาถึงอีกครั้ง เราก็จะมาพบกัน..
สุขสันต์วันรักปาย …หายป่วยเร็วๆ นะคะ
Comment by อ้อม — January 11, 2007 @ 4:27 am
ถึง อ้อมที่มาก่อน พี่งงไม่เป็นไร หนูไม่งงก็ดีแล้ว บางที่พี่ก็พูดอะไรเข้าใจอยู่คนเดียวเหมือนกัน
ถึงอ้อมที่มาที่ 2 พี่ก๋ำเป็นผู้หญิงจ้ะ อิจฉาเว้ย คนได้ไปเที่ยวปาย พี่ได้แต่นั่งไอทั้งวัน วัยรุ่นเซ็งว่ะ
แท้งกิ้วสำหรับคำอวยพร พี่คงจะหายเร็วๆ นี้เพราะเอาหวัดไปติดคนอื่นเรียบร้อยแล้ว แบบว่ามีตัวตายตัวแทนแล้วไง ประมาณนั้น…
Comment by tweatypup — January 11, 2007 @ 5:51 pm