ป่วยปีใหม่
สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ใครๆ ก็เตรียมฉลองปีใหม่ แต่ฉันเจอหวัดเล่นงานไปแบบเต็มๆ หนำซ้ำเป็นหวัดแบบที่ฉันเกลียดที่สุด ซึ่งก็คือหวัดลงคอ ดังนั้น ในช่วงเวลา 2-3 วันที่คนอื่นๆ ได้หยุดฉลอง จึงมีเพียงเสียงของฉันที่แอบหนีไปเที่ยวปีใหม่ ปล่อยให้เจ้าของนั่งๆ นอนๆ ไอค้อกแค้กทั้งวันทั้งคืน
สองคืนที่ผ่านมา ฉันไอจนเหนื่อย แสบคอไปหมด แล้วก็เลยพาลนอนไม่หลับ ยามกลางวัน ฉันจึงมีสภาพเหมือนซอมบี้ มึนหัวทั้งวัน คิดอะไรไม่ค่อยออก ทำได้แต่งานที่ไม่ต้องใช้สมองมากอย่างการปัดกวาดเช็ดถูเท่านั้น
ความจริงแล้ว เหตุหนึ่งที่ฉันต้องป่วยจนน่าสังเวชนี้คือความประมาทของตัวเอง เพราะเริ่มป่วยในวันที่ห้างร้านใกล้บ้านเริ่มหยุด รวมทั้งคลินิกหมอเจ้าประจำ จึงทำให้เกิดความเกียจคร้านที่จะถ่อสังขารไปโรงพยาบาล ประกอบกับความคิดผิดมหันต์ที่นึกว่ายาแก้อักเสบเม็ดละไม่กี่บาทและวิตามินซีเม็ดใหญ่บึ้มคง “เอาอยู่” จึงกลายเป็นว่าฉันนี่แหละที่โดนหวัดเล่นงานซะอยู่หมัด นอนน็อกอยู่กลางเวที
คนที่บ้านนึกว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก เนื่องจากยังเห็นว่านั่ง นอน ยืนได้เป็นอันดี แถมยังกินเอาๆ ได้ครบสามมื้อ ฉันเองก็เป็นมนุษย์ปากหนัก ที่จะให้ร้องอ้อน โอดครวญนั้น ทำไม่ค่อยถนัด ความจริงแล้วก็อยากลองทำเหมือนกัน แต่นึกภาพแล้วคงไม่น่าดูเท่าไหร่ เลยงดเว้นไป…และด้วยประการทั้งหมดนั้น จึงไม่มีใคร แม้กระทั่งตัวเอง คิดว่าฉันต้องการให้ใครสักคนช่วยพาไปหาหมอ (สม)
กินยาจนหมดบ้าน อาการก็ไม่ดีขึ้น ไข้หายไป แต่อาการไอไม่ยอมลาจาก อมยาตั้งแต่รุ่นสมุนไพรรสนุ่มไปจนถึงรุ่นแรงฤทธิ์ รสชาติบาดคออย่าง “เพื่อนชาวประมง” ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ยังคงต้องโก่งคอไอจนน่าโมโห(ที่มันไอไม่เลิก) คนกระแดะอยากเป็น Tough Girl อย่างฉัน จึงต้องตะเกียกตะกายไปร้านหมอด้วยตัวเองในวันนี้ ซึ่งเป็นวันที่ใครๆ ก็เปิดร้านรับปีใหม่ จึงมั่นใจได้ว่าจะไม่มีการไปยืนเหวออยู่หน้าประตูที่ปิดล็อกของคลินิกคุณหมอ
เดินกลับบ้านพร้อมยาถุงโต แต่ฉันก็ใจชื้นขึ้น หวังว่ายาจะช่วยให้ฉันหายป่วยไวๆ เพราะยังมีอะไรต่อมิอะไรที่ต้องทำให้เสร็จอีกเยอะแยะ แต่ก็หนักใจในเวลาเดียวกัน เพราะใกล้ถึงกำหนดส่งงานหลายชิ้น คิดแล้วเหมือนกับว่า ชะตากรรมก่อนสิ้นปี-การต้องทำงานไปป่วยไป-ของเจ้าอ้อม ตินกานต์ถูกส่งผ่านมาให้ฉัน
พูดอย่างนี้ อย่าคิดว่าเป็นการกล่าวหาว่าน้องเอาความซวยมาให้ เปล่าเลย แค่อยากบอกว่า ตอนที่น้องป่วยนั้น ทุกข์ของเธอเป็นอย่างไร ฉันได้รู้ซึ้งแล้ว เท่านั้นเอง
อโรคยา ปรมลาภา-ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ
จริงแท้แน่เทียว.
Tweatypup©2007
