(Not Always) Self Sufficient
แล้วอีกวันหนึ่งของชีวิตก็ผ่านไป ว่ากันตามจริงแล้วก็เป็นวันที่ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยอะไรนัก ถ้าไม่นับอาการปวดหัวเป็นระยะๆ เพราะเมื่อคืนนอนไม่พอและต้องตรวจแก้ต้นฉับแปลห่วยๆ ฉันก็ยังปกติสุขดี
แม่ของเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าฉันเป็นคนที่ Self sufficient ท่านหมายถึงว่าฉันดูมีความสุขกับตัวเอง อยู่คนเดียวได้ ไปไหนมาไหนคนเดียวก็ได้ โดยไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อน
ที่จริง ฉันก็อยากจะเป็นอย่างนั้นให้ตลอดเหมือนกัน แต่ว่าก็มีบางวันที่ฉันเกิดความสงสัย–ว่าแค่คนเดียวในโลกของฉัน มันว่างและโหวงเกินไปหรือเปล่านะ?
ในบางวันที่ฉันเหนื่อยมากๆ ความสงสัยของฉันไปไกลยิ่งกว่านี้…ว่าฉันต้องทำอย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่? มีชีวิตสุขบ้าง ทุกข์บ้างไปอีกนานไหม? แล้วหลังจากนั้น จะมีอะไรรอฉันอยู่หรือเปล่า? ฉันจะได้กลับเจอคนที่ฉันรักบ้างไหม? หรือว่าต้องเดินหน้าต่อไป–ไปมีชีวิตวุ่นวายในอีกโลกหนึ่ง มิติหนึ่ง
ฉันสงสัยกระทั่งว่า หลังจากวันสุดท้ายของฉันบนโลกนี้ ฉันจะยังเป็น ‘ฉัน’ อยู่อีกไหม?
แล้วหากคำตอบคือ "ไม่ใช่" ฉันจะรู้สึกเสียดายไหมนะ?
หรือว่าพอถึงตอนนั้น ฉันคงไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว..
tweatypup©2006
วันอาทิตย์
ตอนนี้อ้อมอยู่ออฟฟิศคนเดียว
มาสะสางงานให้เสร็จ
เพื่อที่วันจันทร์จะได้เริ่มเล่มใหม่เสียที
ถ้าพี่จ๋าเข้าไปอ่านบลอคอ้อม
จะรู้ว่าทำไมไม่เสร็จ พี่ฝนด้วย โป้ยด้วย
พี่ออมชนะเลิศอีกตามเคย
ที่เหลือ แทบกระอักเลือด
อ้อมคิดเสมอเลยนะพี่
ไม่ว่าอ้อมจะหายไปจากโลกนี้แล้ว
ไม่ว่าจะไผล่ที่ไหน
อ้อมอยากเป็นอ้อมเหมือนตอนนี้
ขอพระเจ้านะ ขอเป็นเราคนเดิม
ต้องทำงานให้เสร็จก่อนที่ฟ้าจะเป็นสีส้ม
Comment by ตินกานต์ — November 19, 2006 @ 5:56 am
พี่เชื่อว่า เมื่อถึงเวลา พระเจ้าคงให้อะไรๆ เรามาตามความเหมาะสม บางที God’s plan เป็นเรื่องเข้าใจยากเหมือนกันนะ หรือว่าอาจจะไม่ใช่เรื่องที่มีไว้ให้เราเข้าใจก็ได้
อ้อมเคยดูหนังทีวีซีรี่ส์เรื่อง Joan of Arcadia ไหม? ถ้ายังไม่เคยและถ้ามีโอกาส อย่าลืมดูนะ
Comment by tweatypup — November 19, 2006 @ 2:44 pm