เรายังรู้จักรักษาสัญญากันอยู่หรือเปล่า?
ในชีวิตฉัน ไม่รู้ว่ามีกี่หนที่กลายเป็นฝ่ายรอเก้อโดยไม่เจตนาและสูญเปล่า เพราะคนที่ทำให้ฉันรอนั้น ไม่เคยคิดจะทำตามคำที่พูดไว้
อาจจะเป็นเพราะว่า กว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของการรอของฉัน เป็นเรื่องที่คนมักมองว่า "เล็กน้อย" จึงไม่มีใครใส่ใจจริงจังกับคำพูดของตัวเองและสามารถลืมไปได้อย่างง่ายดาย
ที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดก็คือการรอโทรศัพท์ ฉันจำไม่ได้แล้วว่า มีเพื่อนกี่คนที่บอกว่า "เดี๋ยวโทรกลับนะ" หรือวันนั้น วันนี้ ชั่วโมงโน้น จะโทรมา แล้ว "เดี๋ยว" ของเพื่อนๆ ก็ยืดยาวจากนาทีเป็นชั่วโมง เป็นวัน เป็นสัปดาห์ และหลายครั้งก็กลายเป็นเวลาที่ไม่เคยมาถึง
แรกๆ ฉันมักจะหงุดหงิด เพราะหลายครั้งที่มันทำให้ฉันเสียเวลามาก เนื่องจากถ้ามีคนบอกว่าจะโทรมาหา ฉันก็จะเฝ้ารอ แล้วถ้าอีกฝ่ายลืมหรือไม่ได้ทำตามที่ว่าไว้ ฉันก็จะเริ่มมีอาการวิตกจริตไปต่างๆ นานา จนบางทีก็ไม่เป็นอันทำงานหรือพักผ่อน เพราะคอยเงี่ยหูฟังเสียงกริ่งโทรศัพท์
มีเพื่อนน้อยคนที่เข้าใจว่าฉันเป็นคนซีเรียสเรื่องคำพูดในแง่ของคำสัญญา ไม่กี่คนหรอกที่จะรู้และซึ้งกับอาการจริงจังเรื่องการตกปากรับคำคนอื่นของฉัน ที่หากบอกว่าจะทำก็ทำจริง จะไปก็ไปจริงๆ ฉันมักพยายามรักษาสัญญาเสมอ แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กเท่าฝุ่นผง ในอีกทางหนึ่ง เมื่อเพื่อนฝูงบอกว่าจะทำอะไร ฉันก็มักเชื่อตามนั้น ด้วยคิดว่าคนอื่นก็คงรู้จักรักษาคำพูดเช่นกัน
กว่าจะเรียนรู้ว่า คนอื่นไม่ได้คิดเหมือนตัวเองทุกครั้ง ฉันก็ต้องใช้เวลายาวนานหลายปี กับประสบการณ์การเป็นแม่สายบัวไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยหน และกว่าจะทำใจได้ ปลงได้ ไม่คิดโกรธเมื่อมีคนลืมสัญญา ก็ต้องใช้เวลานานกว่านั้น
ทำไมฉันต้องจริงจังกับคำพูดนักหนา? ฉันว่าส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะหนังสือนิยายจีนมากมายที่ฉันอ่านเมื่อตอนเด็กๆ ทำให้ฉันยึดมั่นจริงจังกับคำพูดของตัวเองเสมอตามแบบฉบับของตัวเอกที่เป็น "คนจริง" ในนิยาย นั่นคือเมื่ออกปาก(ลั่นวาจา) ก็ต้องทำตามนั้น หากเมื่อไหร่ที่คิดว่าทำไม่ได้ ฉันจะไม่รับปากอย่างเด็ดขาด สำหรับฉัน "สัญญาต้องเป็นสัญญา" หากไม่ใช่เช่นนั้น ก็เท่ากับเราลดเกียรติและศักดิ์ศรีความเป็นคนของตัวเอง
ฉันไม่รู้ว่าจะยังมีคนในยุคสมัยนี้ที่เห็นคุณค่ากับเรื่องแบบนี้ไหม หรือจะมีใครสอนลูกหลานเรื่องนี้บ้างหรือเปล่า บางคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ เป็นเรื่องของคนโง่ที่เชื่อคนง่าย หรือไม่รู้จักพลิกพลิ้ว ใช้ลิ้นให้เป็นประโยชน์ พูดเพื่อเอาตัวรอด เอาหน้า เอาชื่อเสียง เป็นวิธีการหาผลประโยชน์ที่ง่ายแสนง่าย ไม่ต้องลงทุนอะไรนัก นอกจากน้ำลายไม่กี่หยด
แล้วถ้าคิดแบบนี้กันหมด โลกนี้มันจะเป็นยังไงนะ-ฉันล่ะกลัวจริงๆ
tweatypup©2006
